UFRS ile uyumlu ve yüksek kalitede mali tabloların hazırlanması amacıyla, Sigortacılık Hesap Planı ve İzahnamesi Hakkında Tebliğ, 30.12.2004 tarih ve 25686 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 1.1.2005 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiştir. Söz konusu Tebliğ, 17.9.2005 tarih ve 25939 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sigortacılık Hesap Planı ve İzahnamesi Hakkında Tebliğde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ ile değişikliğe uğramıştır.

Sigorta branşlarına ilişkin 2007/1 nolu Tebliğin yayınlanmasının ardından, Sigortacılık İşlemlerinin Muhasebeleştirilmesinde Kullanılacak Branş Kodlarına İlişkin Genelge (2007/19) ile sigorta şirketlerinin faaliyetlerinin hangi branş kodları altında muhasebeleştirileceği açıklanmıştır.

Genelgede, ilgili genel şartların yayınlanmasına kadar bazı branş kodlarının kullanılmayacağı da ifade edilmiştir. Daha sonra, 2008/22 sayılı sektör duyurusu ile uzun süreli ferdi kaza ve sağlık branşları, 2008/32 sayılı sektör duyurusu ile istihdam branşı, 2009/11 sayılı sektör duyurusu ile bir çok branş ve 2009/12 sayılı sektör duyurusu ile raylı araçlar ve tekne sorumluluk branşları için yeni hesap kodları açılmıştır.

Ayrıca, Direkt/Endirekt primlerin izlenmesi amacıyla 2010/9 sayılı sektör duyurusuyla yeni hesap kodları da açılmıştır.

18.04.2008 tarih ve 26851 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Finansal Tabloların Sunumu Hakkında Tebliğ ile belirlenen mali tablo formatları için tıklayınız:

- Ayrıntılı solo bilanço

- Ayrıntılı solo gelir tablosu

- Nakit akış tablosu

- Özsermaye değişim tablosu

- Kar dağıtım tablosu

6802 sayılı Gider Vergileri Kanununun 28. ve sonraki maddelerinde BSMV düzenlenmiştir. Söz konusu verginin yükümlüsü sigorta şirketleri olup, katma değer vergisinde olduğu gibi bu bir ara yükümlülüktür ve vergi netice itibari ile hizmetlerden yararlanan kimselere yansıtılmaktadır.

6802 sayılı Kanunun 28. maddesine göre, “Banka ve sigorta şirketlerinin 10.6.1985 tarih ve 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanununa göre yaptıkları işlemler hariç olmak üzere, her ne şekilde olursa olsun yapmış oldukları bütün muameleler dolayısıyla kendi lehlerine her ne nam ile olursa olsun nakden veya hesaben aldıkları paralar banka ve sigorta muamele vergisine tabidir.”

Gider Vergileri Kanununun 29. maddesinde hangi işlemlerin BSMV’den istisna olduğu belirlenmiştir. Buna göre istisnaya tabi işlemlerden bazıları şunlardır:

- Emeklilik sözleşmeleri, hayat sigortaları ve sağlık sigortaları ile ihracata ait nakliyat sigortalarında sözleşme ve poliçe üzerinden alınan paralar
- Emeklilik yatırım fonlarının sermaye piyasalarında yaptıkları işlemler nedeniyle elde ettikleri paralar
- Banka ve sigorta şirketleri ile emeklilik şirketlerinin kuruluşlarında veya sermayelerini artırdıkları sırada çıkardıkları hisse senetlerinin itibari değerlerinin üzerinde elden çıkarılması sonucu kendi lehlerine kalan paralar
- Mükerrer sigorta muameleleri ve retrosesyon işlemleri dolayısıyla alınan prim, komisyon vesair paralar
- Biçilmemiş veya toplanmamış her türlü tarım mahsulleriyle tarım hayvanları için akdolunan zirai sigortalar dolayısıyla alınan paralar
- Nükleer rizikolara karşı yapılan sigortalar dolayısıyla alınan paralar
- İpotek finansmanı kuruluşlarının, konut finansmanı kuruluşlarının ve konut finansmanı fonlarının, 2499 sayılı SPK Kanunu’nun 38/A maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan konut finansmanı kapsamında yaptıkları tüm işlemler dolayısıyla lehe alınan paralar

Kanunun 31nci maddesine göre, sigorta şirketleri, iptal ettikleri sigorta muamelelerine ilişkin vergileri (yalnızca iptal tarihinden sonraki döneme ait olan kısmı), iptalin gerçekleştiği dönemde hesaplanan banka ve sigorta muameleleri vergisinden indirebilirler. Böylece, iptal edilen BSMV’lerin sonraki dönemlerde indirimine imkan tanınmaktadır. Bir sonraki dönemde indirilemeyen vergiler, daha sonraki dönemlerin beyannamelerinde indirim konusu yapılabilir

Kanunun 47. maddesine göre, sigorta şirketlerinin bir ay içerisindeki vergiye tabi işlemlerini, 46. maddede belirtilen bilgilerin yer aldığı beyanname ile izleyen ayın 15. günü akşamına kadar işlemlerin yapıldığı yer vergi dairesine beyan etmeleri gerekmektedir. Şirketler, çeşitli vergi dairelerinin bulunduğu yerlerdeki işlemleri için ayrı ayrı vergi beyannameleri vermelidir. Herhangi bir vergi döneminde vergilendirilecek işlem yapmamış olan yükümlüler de beyanname vermek zorundadır.

BSMV’nin nispeti Kanunda % 15 olarak belirtilmiş olup, Bakanlar Kurulu bu oranını % 1’e kadar indirmeye ve % 15 oranını aşmamak üzere yeniden tespite yetkilidir. Bakanlar Kurulu kendisine tanınan bu yetkiyi en son 16.8.1991 tarih ve 20962 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 12.8.1991 tarih ve 91/2072 sayılı kararıyla kullanmış ve BSMV genel oranını % 5 olarak belirlemiştir.

Yangın Sigorta Vergisi (YSV)

Yangın Sigorta Vergisiyle ilgili hükümler, 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nun 5. Bölümünde düzenlenmiştir. Kanunun 40. maddesine göre “belediye sınırları ve mücavir alanlar içindeki menkul ve gayrimenkul mallar için yapılan yangın sigortaları dolayısıyla alınan primler Yangın Sigorta Vergisi’ne tabidir.” Verginin mükellefi sigorta şirketleridir.

Yangın Sigorta Vergisi’nin matrahı, yapılan yangın sigorta muameleleri nedeniyle alınan primlerin tutarı olup, tespit olunan matrah üzerinden ödenecek Yangın Sigorta Vergisi nispeti % 10’dur.

Sigorta şirketleri, bir ay içindeki Yangın Sigorta Vergisi’ne tabi muamelelerini izleyen ayın 20’nci günü akşamına kadar bağlı oldukları belediyeye bir beyanname ile bildirmeye ve tarh edilen Yangın Sigorta Vergileri’ni aynı sürede ödemeye mecburdur.

Katma Değer Vergisi – KDV (muaf)

Katma değer Vergisi Kanunu’nun “Altıncı Bölümünün” 17. Maddesinin 4-e bendinde Banka ve Sigorta muameleleri Vergisi kapsamına giren işlemler ile sigorta acente ve prodüktörlerinin sigorta muamelelerine yönelik işlemleri Katma Değer Vergisinden istisna edilmiştir.

Ancak, sigorta acente ve prodüktörlerinin sigorta muamelelerine ilişkin işlemlerinin yanı sıra başka işlemlerinin de bulunması halinde, söz konusu işlemleri dolayısıyla KDV hesaplanmakta ve beyanname verilmekte, fakat sigorta muamelelerine ilişkin işlemleri beyannameye dahil edilmemektedir.

Diğer taraftan, reasürans işlemleri nedeniyle reasürans şirketlerine aktarılan primler, sigorta şirketince sigortalıdan alındığı sırada vergilendirilmiş bulunduğundan, prim aktarma işlemleri ayrıca katma değer vergisine tabi değildir.

Damga Vergisi (muaf)

488 Sayılı Damga Vergisi Kanununa ekli II sayılı tabloda, damga vergisinden istisna edilen kağıtlar düzenlenmiştir. Tablonun ticari ve medeni işlerle ilgili kağıtlar başlıklı IV. bölümünün 5. maddesinde “sigorta mukavelenameleri, sigorta ücretine ait makbuzlar ve sigortanın tecdit ve temdidi ile temin olunan meblağın tezyidi halinde verilen beyanname ve avönanlar” sayılmıştır. Ayrıca V-Kurumlarla ilgili kağıtlar başlıklı bölümün 21. maddesinde şirketlerle ilgili istisna hükmü yer almaktadır.

Bu itibarla, sigorta işlemleri damga vergisinden istisna tutulmuş bulunmaktadır.

Trafik Hizmetleri Geliştirme Fonu

Trafik Hizmetleri Geliştirme Fonu, 19.07.1998 tarih ve 23407 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Trafik Hizmetleri Geliştirme Fonu Yönetmeliği ile oluşturulmuştur. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun değişik 91inci maddesine göre tahsil edilen % 5 Mali Sorumluluk Sigortası payı bu fona aktarılır.

Güvence Hesabı Fonu

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 14üncü maddesiyle oluşturulan Güvence Hesabı, 26.7.2007 tarih ve 26594 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Güvence Hesabı Yönetmeliği” ile düzenlenmiştir. Buna göre Hesabın gelirleri şunlardır:

- Her yıl sigorta şirketlerinin zorunlu sigortalar için tahsil ettikleri toplam safi primlerin yüzde 1′i

- Her yıl sigorta şirketlerinin Yeşil Kart Sigortaları için tahsil ettikleri toplam safi primlerin binde 5′i

- Zorunlu sigorta yaptıranların safi primlerinin yüzde 2′si oranında sigorta şirketine ayrıca ödeyecekleri katılma payları

- Yeşil Kart Sigortası yaptıranlarınsafi primlerinin binde 5′i oranında sigorta şirketine ayrıca ödeyecekleri katılma payları

Sözlük anlamıyla borçlarını ödeyebilme kapasitesi anlamına gelen solvency, Türkçeye “yükümlülük karşılama yeterliliği” veya “sermaye yeterliliği” olarak çevrilmektedir. Yükümlülük karşılama yeterliliği, şirketlerin sigortalılara karşı olan yükümlülüklerini karşılayıp karşılamayacaklarına dair işletme hesapları ve olası değişimler hakkında bilgi sunan bir uygulamadır ve bu uygulamayla, şirketlerin belli bir anda borçlarını karşılamaya yeterli olup olmadığı ölçülmektedir.

Avrupa Birliği’ne bakıldığında, hayat branşında yükümlülük karşılama yeterliliğiyle ilgili ilk düzenleme, hayat sigortacılığına ilişkin 1979 yılında çıkartılan 79/267/EEC sayılı Direktif çerçevesinde, hayat dışı branşlarda yükümlülük karşılama yeterliliğiyle ilgili ilk düzenleme ise, hayat dışı sigortacılığına ilişkin 1973 yılında çıkarılan 73/239/EEC sayılı Direktif çerçevesinde yapılmıştır. Söz konusu Direktiflerde yer alan yükümlülük karşılama yeterliliğine ilişkin düzenlemeler, hayat sigortası şirketlerinin yükümlülük karşılama yeterliliğine ilişkin 2002/12/EC sayılı ve hayat dışı sigorta şirketlerinin yükümlülük karşılama yeterliliğine ilişkin 2002/13/EC sayılı Direktiflerle tadil edilmiştir.

Ülkemizde yükümlülük karşılama yeterliliği, 19.01.2008 tarih ve 26761 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve daha sonra çeşitli değişikliklere uğrayan Sigorta ve Reasürans ile Emeklilik Şirketlerinin Sermaye Yeterliliklerinin Ölçülmesine ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmelik ile düzenlenmiştir.

Hayat ve hayat-dışı branşlar itibarıyla Avrupa Birliği’nde ve Türkiye’de yükümlülük karşılama yeterliliği hesaplama yöntemi için tıklayınız

Avrupa Birliği’nde bulunan garanti fonu uygulamasına benzer bir teminat uygulaması ülkemizde de mevcuttur. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun teminatlar başlıklı 17nci maddesine göre, hayat dışı sigorta şirketleri sermaye yeterliliğinin üçte birinden az olmamak üzere teminat olarak minimum garanti fonu tesis edecektir. Minimum garanti fonu, hiçbir dönemde, çalışılan branşlar itibarıyla gerekli olan asgari sermaye tutarlarının üçte birinden az olamaz. Hayat branşında faaliyet gösteren sigorta şirketleriyse, ikrazlar ve henüz tahsil edilmemiş prim alacakları tutarına isabet eden matematik karşılıkların düşülmesinden sonra kalan tutara karşılık gelen varlıkları teminat olarak Müsteşarlık lehine bloke ettirmek zorundadır.

Avrupa Birliği Solvency II Projesi

Solvency II projesi Avrupa Birliği’nde Solvency I ile başlayan çalışmanın devamı niteliğindedir. Solvency I Avrupa Birliği tek sigorta piyasasında sermaye yeterliliği rejimini yeniden düzenleyip güncelleştirirken, Solvency II çok daha kapsamlı düzenlemeler getirmektedir. Solvency II’de ana hedef, solvency sistemini oluştururken sigorta şirketinin karşı karşıya kaldığı riskleri daha iyi değerlendirmektir. Solvency II mevcut sistemi çok daha geniş bir perspektiften gözden geçirirken, günümüzdeki çok çeşitli riskleri, risk yönetimi, finans teknikleri ve finansal raporlama gibi uygulamaları dikkate almayı amaçlamaktadır. Mevcut sistemle arasındaki bir diğer temel fark, Solvency II’nin varlıkları daha detaylı şekilde incelemesi, hem varlıklar hem de yükümlülükleri daha sofistike metotlarla ele almasıdır. Bu çerçevede, Solvency II tek başına muhasebe penceresinden yapılan hesaplara ve aktiflerin durumuna değil, gerçek risk ölçümlerine dayanmakta ve varlıklarla beraber yükümlülükleri de daha fazla dikkate alan bir uygulama getirmeyi amaçlamaktadır. Sonuç olarak, yeni sistemin hem daha “dinamik” hem de daha fazla “riske dayalı” olması beklenmektedir.

Solvency II sistemin tamamen yürürlüğe girmesinin 2012 yılını bulması beklenmekte olup, 10 Temmuz 2007 tarihinde Avrupa Komisyonu Solvency II sistemini kuran ve sigortacılıkla ilgili 13 Direktifi tek çatı altında toplayan Direktif Taslağını yayınlamıştır. Avrupa Komisyonu Şubat 2008 tarihinde Taslakta ufak değişikliklere giderek 26 Şubat 2008 tarihinde yeni bir Taslak yayınlamıştır. Solvency II Direktif taslağıyla beraber Avrupa Komisyonu tarafından yayınlanan Etki Değerlendirme Raporu ve ilgili diğer dokümanları okumak için tıklayınız.

Avrupa Komisyonu’nun önerdiği Solvency II Direktif Taslağı önemli değişikliklere uğrayarak 22 Nisan 2009 tarihinde Avrupa Parlamentosu’nda, 5 Mayıs 2009 tarihinde ise Avrupa Konseyinde onaylanmış olup, 25 Kasım 2009 tarihli Avrupa Birliği Resmi Gazetesi’nde yayımlanmıştır.

Solvency II Direktifi için tıklayınız.

Yeni sistem üç sütunlu bir sistem olacaktır ve bu açıdan bankalar için kurulan Basel II sistemine benzeyecektir. Birinci sütun Solvency’nin nicel yanıyla yani, muhasebe penceresinden (aktif-pasif dengesi) bakıldığında ölçülebilen riskleri karşılamak için gerekli olan sermayenin hesaplanmasıyla ilgilidir. Ancak bu sütunda mevcut uygulamadan farklı olarak daha detaylı bir hesaplama yapılmakta, yükümlülükler ve nicel olarak ölçülebilen pazar riski, kredi riski, sigorta riski gibi riskler daha fazla dikkate alınmaktadır. Ana amaç, sigortacıların tutması gereken sermayeyi en iyi şekilde belirleyen bir sistem geliştirmektir. Teknik karşılıklar, SCR ve MCR hesaplamaları, özsermaye kalemleri bu sütunda düzenlenmektedir.

İkinci sütun ise denetim incelemesinin gözden geçirilmesinin yanında, solvency’nin nitel yanıyla, yani birinci sütunda hesaplanamayan risklerle, risk yönetimiyle ve kurumsal yönetim ile ilgilidir. Buradaki amaç, sigorta şirketlerini daha etkin bir risk yönetimi geliştirmek için teşvik etmek ve etkili denetim mekanizmaları getirmektir.

Üçüncü sütun ise finansal tablolara ilişkin açıklama gereklilikleriyle ilgilidir. Bu sütundaki temel amaç ise, şirketleri Uluslararası Finansal Raporlama Standartlarına (UFRS) uyumlu ek beyanlar vermeye zorunlu kılarak şeffaflığın artırılması ve piyasa disiplininin sağlanmasıdır.

Avrupa Birliği’nde Solvency II Projesine ilişkin çalışmalar halen devam etmekte olup, ülkemizde de Avrupa Birliği’ne uyum süreci çerçevesinde önümüzdeki yıllarda Solvency II gerekliliklerinin uygulanması beklendiğinden, Solvency II Projesine Türk sigorta şirketlerinin de proaktif olarak katılması son derece önemli görülmektedir. Bu çerçevede, öncelikle CEA tarafından oluşturulmakta olan sermaye gerekliliğiyle ilgili Standart Yaklaşıma (Standard Approach) ilişkin sektör adına görüş oluşturulmuş ve CEA tarafından konuya ilişkin gönderilen soru formları doldurulmuştur. Ayrıca, dileyen şirketlerimizin CEA Etki Değerlendirme anketine de katılarak Türk sigorta sektörünün görüşlerinin aktarılması sağlanmıştır. Söz konusu anket sonuçlarını okumak için tıklayınız.

Birliğimiz, üyesisi olduğu Avrupa Sigorta ve Reasürans Federasyonu (CEA) ve Avrupa Komisyonu’nda Solvency II Projesine ilişkin yapılan çalışmalara katılmakta ve güncel gelişmeleri yakından takip etmektedir. Birliğimizce, sektörün bilgilendirilmesi amacıyla “Avrupa Birliği Solvency II Projesi” başlıklı bir kitapçık da hazırlanmıştır. Soru cevap şeklinde ve kolay anlaşılabilir bir dille hazırlanan kitapçıkta, Solvency II düzenlemelerinin içeriği, amacı, faydaları ve Avrupa ve Türk sigorta sektörüne etkileri açıklanmaktadır.

“Avrupa Birliği Solvency II Projesi” başlıklı kitapçığımız için tıklayınız.

Birliğimiz, Solvency II ile ilgili olarak sektöre yönelik bilinçlendirme ve farkındalık faaliyetleri kapsamında çok sayıda ulusal ve uluslararası toplantı düzenlemiş olup, bunlara ilişkin yayınlar Türk Sigorta Enstitüsü Vakfından (TSEV) temin edilebilir. Bu çerçevede, Munich Re işbirliğinde sektöre yönelik olarak 15 Temmuz 2009 tarihinde düzenlenen Solvency II Konferansı sunumları için tıklayınız.

Ayrıca, Sigortacılık Kanunu’nun 33. maddesine dayanarak, 2009 yılında Hazine Müsteşarlığı, Birlik, bağımsız denetim şirketleri, aktüerler derneği ve sektör temsilcilerinin katılımıyla kurulan 9 kişilik Solvency II İhtisas Komitesi çalışmalarına başlamıştır.Bu çerçevede, yeni düzenlemelerin Türk sigorta sektörüne etkilerinin tespit edilmesi, Solvency II’ye uyum sürecinde Türk sigorta sektörü için yol haritasının belirlenmesi ve sektörün Solvency II düzenlemelerini daha iyi tanıması ve uygulayabilir hale gelebilmesi amacıyla faaliyetler yürütülmektedir. Bu amaçla, ilk olarak Solvency II Direktifi olarak da bilinen 2009/113/EC sayılı AB Direktifinin sermaye yeterliliği ile ilgili ilk 177 maddesi Türkçeye çevrilmiştir.

Solvency II Direktifinin resmi olmayan Türkçe tercümesi için tıklayınız.

Solvency II ihtisas Komitesince, gönüllülük esasına dayanılarak seçilen 10 şirketin QIS 4 çalışmasını yapması da sağlanmıştır. Bu kapsamda oluşturulan alt Komiteler 6 aylık bir sürede bu çalışmayı tamamlamışlardır. 11 Mayıs 2010 tarihinde sektöre yönelik olarak özellikle Solvency II’nin 2. ve 3. sütunlarıyla ilgili kapsamlı bilgiler verilen bir Konferans düzenlenmiştir.

11 Mayıs 2010 tarihli Solvency II Konferansı sunumları için tıklayınız.

Bundan sonraki hedef ise şirketlerin QIS 5 çalışmasını yapmasının sağlanmasıdır. Bu çerçevede, Hazine Müsteşarlığı’nın talebiyle belli ölçeğin üzerindeki tüm şirketler Mayıs 2011 tarihine kadar QIS 5 çalışmasını tamamlayarak raporlarını Müsteşarlığa sunacaklardır. Süreç 10 Aralık 2010 tarihinde düzenlenen bir Konferansla başlamıştır. Söz konusu Konferans sunumları için tıklayınız.

Hazine Müsteşarlığı’nca 14.7.2007 tarih ve 26582 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Sigorta ve Reasürans Şirketleri ile Emeklilik Şirketlerinin Finansal Raporlamaları Hakkında Yönetmelik” ile 1.1.2008 tarihinden itibaren sigorta sektöründe de Türkiye Muhasebe Standartları Kurulu tarafından, Uluslararası Finansal Raporlama Standartlarıyla bire bir uyumlu şekilde belirlenen Türkiye Finansal Raporlama Standartlarına (TFRS) uyum esası kabul edilmiştir. Yönetmeliği okumak için tıklayınız.

1.1.2008 tarihinden itibaren, şirket faaliyetlerinin bu Yönetmelik ile Türkiye Muhasebe Standartları Kurulunun finansal tabloların hazırlanma ve sunulma esaslarına ilişkin mevzuat hükümleri çerçevesinde muhasebeleştirilmesi esastır. Ancak, sigorta sözleşmelerine, bağlı ortaklık, birlikte kontrol edilen ortaklık ve iştiraklerin muhasebeleştirilmesi ve konsolide finansal tablolar, kamuya açıklanacak finansal tablolar ile bunlara ilişkin açıklama ve dipnotların düzenlenmesine ilişkin usul ve esaslar Hazine Müsteşarlığınca çıkarılacak tebliğler ile belirlenecektir.

Bu çerçevede, şirketlerce kullanılacak TMS ve TFRS ile uyumlu dipnot formatları 18.04.2008 tarih ve 26851 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Finansal Tabloların Sunumu Hakkında Tebliğ (no 2008/1) ile belirlenmiştir.

Tamamen UFRS’ye uyumlu ve UFRS’lerin çevirisi olan “Türkiye Finansal Raporlama Standartları (TFRS)” ve “Türkiye Muhasebe Standartları (TMS)” Türkiye Muhasebe Standartları Kurulu (TMSK) tarafından belirlenmektedir. Türk Ticaret Kanunu yasalaştıktan sonra tüm şirketler TMSK tarafından yayınlanan standartları kullanacaklardır.

TMSK ve Türkiye Muhasebe Standartları hakkında detaylı bilgi için tıklayınız

Bugüne kadar TMSK tarafından yayınlanan tüm TFRS ve TMS’ler aşağıdaki tabloda yer almaktadır.
Standartları TMSK web sitesinden okumak için tıklayınız.

TFRS 1

Türkiye Finansal Raporlama Standartlarının İlk Uygulaması
TFRS 2

Hisse Bazlı Ödemeler
TFRS 3

İşletme Birleşmeleri
TFRS 4

Sigorta Sözleşmeleri
TFRS 5

Satış Amaçlı Elde Tutulan Varlıklar ve Durdurulan Faaliyetler
TFRS 6

Maden Kaynaklarının Araştırılması ve Değerlendirilmesi
TFRS 7

Finansal Araçlar: Açıklamalar
TFRS 8

Faaliyet Bölümleri
TMS 1

Finansal Tabloların Sunuluşu
TMS 2

Stoklar
TMS 7

Nakit Akış Tabloları
TMS 8

Muhasebe Politikaları, Muhasebe Tahminlerinde Değişiklikler ve Hatalar
TMS 10

Bilanço Tarihinden Sonraki Olaylar
TMS 11

İnşaat Sözleşmeleri
TMS 12

Gelir Vergileri
TMS 14

Bölümlere Göre Raporlama
TMS 16

Maddi Duran Varlıklar
TMS 17

Kiralama Sözleşmeleri
TMS 18

Hasılat
TMS 19

Çalışanlara Sağlanan Faydalar
TMS 20

Devlet Teşviklerinin Muhasebeleştirilmesi ve Devlet Yardımlarının Açıklanması
TMS 21

Kur Değişiminin Etkileri
TMS 23

Borçlanma Maliyeti
TMS 24

İlişkili Taraf Açıklamaları
TMS 26

Emeklilik Fayda Planlarında Muhasebeleştirme ve Raporlama
TMS 27

Konsolide ve Bireysel Finansal Tablolar
TMS 28

İştiraklerdeki Yatırımlar
TMS 29

Yüksek EnflasyonluEkonomilerde Finansal Raporlama
TMS 30

Bankalar ve Benzeri Finansal Kuruluşların Finansal Tablolarıda Yapılacak Açıklamalar
TMS 31

İş Ortaklıklarındaki Paylar
TMS 32

Finansal Araçlar: Sunum
TMS 33

Hisse Başına Kazanç
TMS 34

Ara Dönem Finansal Raporlama
TMS 36

Varlıklarda Değer Düşüklüğü
TMS 37

Karşılıklar, Koşullu Borçlar ve Koşullu Varlıklar
TMS 38

Maddi Olmayan Duran Varlıklar
TMS 39

Finansal Araçlar: Muhasebeleştirme ve Ölçme
TMS 40

Yatırım Amaçlı Gayrimenkuller
TMS 41

Tarımsal Faaliyetler

Sigorta sektörünün söz konusu standartlara geçiş sürecinde Birliğimizce önemli bir proje gerçekleştirilmiştir. Sigortacılık muhasebe sisteminin Uluslararası Finansal Raporlama Standartlarına (UFRS) uymunu öngören bu projede sektörün sorunsuz bir şekilde UFRS’ye geçişi hedeflenmiştir. Söz konusu proje ile ilgili ayrıntılı bilgi için tıklayınız.

Uluslararası Muhasebe Standartları Kurulu (IASB) tarafından günümüzde yürütülen çalışmalardan biri de sigorta sözleşmelerine ilişkin UFRS 4 nolu standardın güncellenmesi çalışmasıdır. Bu çerçevede, Mayıs 2007 tarihinde IASB tarafından bir Taslak metin hazırlanarak kamuoyunun görüşlerine sunulmuştur.
Söz konusu Taslak için tıklayınız.

Bu Taslağa ilişkin olarak, Birliğimizin de üyesi olduğu ve çalışmalarına aktif şekilde katıldığı Avrupa Sigorta ve Reasürans Federasyonu (CEA) ile CFO Forum ortak bir görüş oluşturarak Aralık 2007 tarihinde IASB’ye iletmiştir. Söz konusu görüş metni için tıklayınız.

Avrupa Birliği ve Uluslararası Muhasebe Standartları

Avrupa Birliği’nde, 23–24 Mart 2000 tarihinde yapılan, Lizbon Avrupa Konseyi toplantısında, Avrupa Komisyonu tarafından hazırlanan Finansal Hizmetler Eylem Planının (Financial Services Action Plan – FSAP) 2005 yılına kadar uygulamaya geçirilmesi ve halka açık şirketlerin finansal raporlarının karşılaştırılabilir olması için gerekli adımların hızla atılması kararlaştırılmıştır. Avrupa Birliği’nde, en üst seviyede alınan bu kararlar doğrultusunda, iç pazarın daha etkin bir şekilde işlemesi için, şirketlerin mali tablolarını, daha fazla karşılaştırılabilir ve anlaşılabilir olmalarını teminen, ortak standartlar çerçevesinde hazırlaması öngörülmüştür. Böylece, iç pazarın tamamlanmasıyla, yatırımcıların ve finansal piyasalarda tesis edilen güvenin korunabilmesi amaçlanmıştır.

AB Direktiflerinde, borsaya kote olmuş şirketler için yer alan raporlama gereklilikleri, bu şirketlerin finansal raporlarının yeterince şeffaf ve karşılaştırılabilir olmasını sağlayamamıştır. Ayrıca AB’nin uluslararası alanda rekabet gücünü artırması için, hedeflenen ortak standartların aynı zamanda uluslararası kabul görmesi ve küresel standartlar olması gereğinden hareketle, AB çapında ortak muhasebe standartları arayışı, AB standartlarının uluslararası düzeyde uygulanan standartlara doğru kaymasına neden olmuştur.

Bu çerçevede, 19 Temmuz 2002 tarihinde, sermaye piyasasının etkin ve verimli işlemesine yardımcı olmak üzere, uluslararası muhasebe standartlarının uygulanmasına ilişkin 1606/2002 sayılı Tüzük kabul edilmiştir. Bu düzenlemeyle, Avrupa Birliği’nde faaliyet gösteren, hisse senetleri borsada işlem gören tüm işletmelerin hazırlayacakları konsolide finansal tabloların, en geç 1.1.2005 tarihinden itibaren Uluslararası Muhasebe Standartları Kurulu’nca yayınlanan uluslararası finansal raporlama standartlarıyla uyumlu olması benimsenmiştir. Böylece, iç pazarda sermayenin serbest dolaşımı ilkesi daha güçlü bir şekilde uygulamaya konmuş ve Birlik içinde faaliyette bulunan şirketlerin aynı şartlarda rekabet edebilmesi hedeflenmiştir.

· Tarım Ürünleri Dolu Sigortası
· Sera Sigortası
· Hayvan Hayat Sigortası
· Kümes Hayvanları Hayat Sigortası

Ülkemizde uygulanan tarım sigortalarının özellikleri, teminat kapsamları ve uygulama şekilleri aşağıdaki gibidir:

Tarım Ürünleri Dolu Sigortası

Tarım üreticilerinin her türlü bağ – bahçe ve sera ürünlerini, dolu zararlarına karşı teminat altına alan sigortadır. Sigortanın konusu hasadı yapılmamış ürünlerdir. Bu sigorta ile dolu tanelerinin vuruşunun doğrudan doğruya ürün miktarında meydana getirdiği eksilme yani sadece miktar azalmasına (ürün kaybı) neden olan zararlar güvence altına alınır.
İstenildiği takdirde, dolu ile birlikte yangına karşı da teminat verilmektedir.

Dikkat edilmesi gereken hususlar

- Her farklı ürün poliçede belirtilmelidir.
- Sigorta ettirilen tarla, bağ ve bahçelerin hudutları poliçede yer almalı, parsel ve pafta numaraları yazılmalıdır.
- Sigortalı tarlasının bir dekarından alacağı ürün miktarlarını tam ve eksiksiz olarak bildirmelidir.
- Meyve sigortalarında bahçenin dekarı ile birlikte ağaç adetleri de yazılmalıdır.
- Beyan edilen veriler normal düzeyde olmalı, aşırı veya düşük verim beyanlarında bulunulmamalıdır.
- Hasat tarihi (ürünün toplanacağı tarih) mutlaka yazılmalıdır.

Bu kapsamda Doğalgaz Paket Sigortası ile projelerinizi güvence altına almaktayız.

Teminatın kapsamı :

* Montaj Tüm Riskler Teminatı: Sigorta konusu iç tesisatın yapımı/dönüşümü işinin Sözleşme süresi içinde yürütülmesi sırasında Sigorta Ettirenin (Sertifikalı Firmanın) ihmal, kusur, hata ve dikkatsizliğinden dolayı sigorta kapsamındaki tesisatta meydana gelebilecek hasarları Montaj Tüm Riskler Sigortası Genel Şartları çerçevesinde Sözleşme bedeline kadar temin eder.
* Taahhüdün Yerine Getirilmemesi Teminatı: Sigorta Ettirenin sigorta konusu tesisat ile ilgili taahhütlerini sözleşme süresi içinde yerine getirmemesi veya herhangi bir nedenle (mücbir sebepler hariç) sözleşme süresi içinde tamamlayamamış olmasından kaynaklanan zararların karşılanmasını Sözleşme bedeline kadar temin eder.
* Makine Kırılması Teminatı: Sigorta konusu iç tesisatın devreye alınması işleminden başlamak üzere 12 aylık süre boyunca, sigorta kapsamındaki tesisatta meydana gelebilecek hasarları Makine Kırılması Sigortası Genel Şartları çerçevesinde Sözleşme bedeline kadar temin eder.
* Doğalgaz yakan cihazlar (kazan, kombi, soba, şofben vb.) poliçe teminatına dahildir

* İşletme kazalarından,
* Modelin, imalatın, montajın, malzemenin, kalıbın, dökümün ve işçiliğin kusurlu olmasından,
* Yağlama kusurlarından,
* Elektrik enerjisinin doğrudan doğruya tesiri neticesi kısa devre, şerare, voltaj yükselmesi ile izolasyon hatası ve atmosferik elektrikiyetin dolaylı etkilerinden,
* Tıkanma, yabancı maddelerin girmesinden,
* Santrifüj kuvvetinden husule gelen parçalanmalardan,
* Buhar kazanlarında ve buhar kaplarında su noksanlığından,
* Su çekiçlemesi, ani olarak aşırı ısınma veya soğumadan,
* Kapalı kaplardaki alçak basınç dolayısiyle husule gelen ezilme, yırtılma, buruşma vs. deformasyonlardan,
* Fırtına ve kasırgadan, dondan veya çözülen buz parçalarının yürümesinden,
* İşletme personelinin veya üçüncü şahısların ihmali, kusuru, hatası, dikkatsizliği veya sabotajından,
* İstisna edilmeyen diğer hallerden, husule gelen maddi ziya ve hasarların gerektirdiği tamirat ve ikame masraflarını temin eder.
* Matkap, makas, bıçak, testere, çelik veya madeni kalemler veya kesici alet ve edevat, matris ve kalıplar, haddehanelerdeki sıcak hadde valsleri, şablon, modeller, resim ruloları, öğütücü, kırıcı, karıştırıcılar, elek ve kalburlar, halat, zincir, transport bantları ve kayışları gibi değiştirilebilir parçalar ile belirli sürelerde değiştirilmesi veya yenilenmesi mutad olan kömür fırçası ve lamba gibi parçalar (elektriki izolasyon maddeleri ile izolasyon yağları dışında) temin edilemez.

Ek prim ile teminata dahil edilebilebilir riskler;

* Fiziki infilaklardan meydana gelen ziya ve hasarlar, fiziki infilakdan maksat, basınçlı kaplarda buhar, gaz veya sıvı halindeki gazın genişlemesi yüzünden ani olarak meydana gelen kuvvet tezahürü olup, buhar, gaz veya sıvı halindeki gazın kabın cidarını parçalayarak dışarıya çıkması ve böylelikle kabın iç basıncı ile dış basıncı arasında ani olarak bir denge kurulmasıdır,
* Makine veya tesisin temel ve kaidelerinde teminat kapsamına giren sebeplerden ötürü meydana gelen ziya ve hasarlar,
* Teminatın kapsamına giren sebeplerden ötürü meydana gelen ziya ve hasarların gerektirdiği; uçak dışında kalan seri vasıtalarla yapılan nakliye masrafları, fazla mesai ve tatil günleri ücret ve zamları,
* Grev, lokavt, kargaşalık ve halk hareketlerinin ve bunların gerektirdiği askeri ve inzibati hareketlerin sebep olduğu bütün ziya ve hasarlar,
* 3 üncü maddenin (l) bendinde belirtilen zararlar hariç olmak üzere, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununda belirtilen terör eylemleri ve bu eylemlerden doğan sabotaj ile bunları önlemek ve etkilerini azaltmak amacıyla yetkili organlar tarafından yapılan müdahaleler sonucunda meydana gelen zararlar.

* İşletme personelinin veya üçüncü kişilerin ihmali, kusuru, hatası, dikkatsizliği veya sabotajından,
* Sigortalı kıymetlerin bulunduğu mahallerde yapılan hırsızlık veya hırsızlığa teşebbüsten,
* Hatalı dizayn ve malzemeden,
* Kısa devre, yüksek voltaj ve endüksiyon akımının etkilerinden,
* Yangın, yıldırım, her nev’i infilak ve bunlar sebebiyle yapılan söndürme, yıkma ve kurtarma ameliyelerinden,
* Kavrulma, kararma, duman ve isden,
* Deprem hariç fırtına, sel, seylap, yer kayması, toprak çökmesi gibi tabii afetlerden,
* Su ve rutubet etkisi ve bunlardan doğan korozyon hasarlarından,
* İstisna edilmeyen diğer hallerden,husula gelen maddi ziya ve hasarların gerektirdiği tamirat masrafları ve ikame bedellerini temin eder.

Ek prim ile teminata dahil edilebilebilir riskler;

* Teminatın kapsamına giren sebeplerden ötürü meydana gelen ziya ve hasarların gerektirdiği nakliyenin en erken yapılmasını sağlayacak mutad vasıtalar dışında kalan seri vasıtalarla yapılan nakliye masrafları, fazla mesai ve tatil günleri ücret ve zamlar
* Seyyar ve taşınabilir elektronik cihazların poliçede yazılı sigortalı mahal dışında kullanım ve sevkiyatları sırasındaki ziya ve hasarlar
* Sigortalı kıymetlerin deprem neticesindeki ziya ve hasarlar
* Grev, lokavt, kargaşalık ve halk hareketlerinin ve bunların gerektirdiği askeri ve inzibati hareketlerin sebep olduğu bütün ziya ve hasarlar
* Elektronik bilgi işlem sistemlerinde (depo) kayıt edilen bilgiler dahil olmak üzere manyetik disk, bant, kart ve düz metin formları ve benzeri harici bilgi ortamının fiziki hasarları sonucu ziya ve hasarlar
* Teminatın kapsamına giren sebeplerden ötürü hasarlanan sigortalı kıymet yerine alternatif başka bir kıymetin kullanılmasından doğacak artış iş ve çalışma masraflar
* Valf ve tüplerde meydana gelecek ziya ve hasarlar
* 3 üncü maddenin (m) bendinde belirtilen zararlar hariç olmak üzere, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununda belirtilen terör eylemleri ve bu eylemlerden doğan sabotaj ile bunları önlemek ve etkilerini azaltmak amacıyla yetkili organlar tarafından yapılan müdahaleler sonucunda meydana gelen zararlar.

Sigorta bedeli sözleşme bedelidir ve montajı yapılacak üniteler, nakliye navlun, sigorta masrafları, varsa gümrük vergileri, resim ve harçlar, işçilik montaj ve işletmeye alma giderlerinden oluşur.

Eğer yapılacak proje, inşaat ve montaj işlerinin ikisini de kapsıyorsa bu yaygın olarak “İnşaat-Montaj Sigortası” terimiyle ifade edilir.

Ek Prim ile Teminata Dahil Edilebilir Riskler:Montaj Ekipman Makineleri ve Şantiye Tesisleri Üçüncü Şahıs Mali Mesuliyet, Enkaz Kaldırma, Fazla Mesai ve Seri Vasıtalar ,Grev, Lokavt, Kargaşalık, Halk Hareketleri, Terör Tecrübe Devresi (4 hafta üzeri) Teminat süresi proje süresi ile sınırlı olup projenin teslimi ile teminat sona erer.
Sigorta bedeli inşaat-montaj projesinin ulaşacağı son değer veya proje bedelidir.